Jak powstała sekcja.

Sekcja gimnastyki dziewcząt została powołana do życia w 1957 roku na spotkaniu założycielskim MKS "Krakus" i bez większych osiągnięć funkcjonowała do schyłku lat 60 tych. Sekcję reaktywowano w 1973 roku dzięki zabiegom trener Krystyny Georgiew.

Stopniowo dyscyplina ta zyskiwała coraz więcej sympatyczek, a opieka kompetentnej kadry trenerskiej zaowocowała wspaniałymi rezultatami, największymi jak dotąd w historii klubu. W krótkim okresie czasu, bo już w 1976 roku sekcja dochowała się pięciu zawodniczek klasy pierwszej (Jolanta Kuchta, Małgorzata Wilkowska, Halina Ruszel, Urszula Dyrda, Bożena Pieniążek) oraz jednej zawodniczki klasy mistrzowskiej (Sławomira Kruczek). Wielce istotnym czynnikiem przyczyniającym się do osiągnięcia wysokich wyników był zespół trenerski, który oprócz wiedzy i umiejętności charakteryzował się entuzjazmem i wielkim oddaniem. W początkowym okresie kierownikiem sekcji był Stojan Georgijew, trenerką mgr Krystyna Sekuła-Georgiew, akompaniatorką mgr Maria Kowalska Roch (która nie tylko komponowała, ale również pomagała przy opracowaniu nowych układów i zajmowała się ich oprawą muzyczną), nad choreografią czuwał Romana Czuchraj.

Podstawowym problemem, z jakim borykał się zarząd klubu i kierownictwo sekcji był brak stałej bazy treningowej. Treningi odbywały się w sali THM, albo w MDK im. Korczaka. Pomimo tak ciężkich warunków kolejny rok treningów przynosi owoce w postaci osiągania przez gimnastyczki coraz to wyższych klas sportowych. W 1977 roku klasę młodzieżową złotą (dawna trzecia) osiągnęło 7 dziewcząt (Barbara Kasperczyk, Marta Lelowicz, Barbara Krzysik, Renata Cieślak, Małgorzata Kostecka, Ewa Kaczor, Małgorzata Kozłowska), klasę drugą 4 zawodniczki (Teresa Folga, Marta Kowalczyk, Dorota Rybak, Iwona Olszowska), klasę pierwszą 5 gimnastyczek (Małgorzata Skubij, Barbara Bryła, Elżbieta Sychta, Mariola Gajda, Irena Szybkowska) oraz klasę mistrzowską 5 zawodniczek (Jolanta Kuchta, Sławomira Kruczek, Halina Ruszel, Małgorzata Wilkowska, Urszula Dyrda). Od roku 1977 choreografię opracowuje Barbara Gatty-Kostyal. W końcu lat 70 tych oraz w pierwszej połowie lat 80-tych Krystynie Georgijew pomagała 4-krotna mistrzyni świata w gimnastyce Helena Rakoczy prowadząc zajęcia z akrobatyki oraz Sławomira Kruczek-Skubik, była zawodniczka Krakusa, która po zakończeniu kariery zawodniczej prowadzi zajęcia z młodszymi koleżankami od 01 IX 1981r. W 1979 roku zajęcia w sekcji rozpoczynają dziewczynki z rocznika 1972-1973, które zostają nazwane przez trenerki "Złotkami" (do grupy tej należała m. in. Aleksandra Polczyk), kolejne grupy naborowe będą teraz otrzymywały swoje nazwy. W roku 1980 kierownikiem sekcji został Jan Krzysik. W 1981 roku rozpoczyna treningi pod kierunkiem Krystyny Georgiew grupa "Szogunów" (rocznik 1975): Monika Tyksińska, Agnieszka Lech, Dorota Kozub (późniejsze reprezentantki Polski), Ewelina Niemczyk i Małgorzata Trawińska (po zakończeniu kariery zawodniczej pozostanie w "Krakusie" jako trener). Od 1981 roku zajęcia z akrobatyki prowadzi trener Stefania Solarz. Jest to dosłownie złoty okres w historii sekcji od 1977 do 1988 roku zawodniczki "Krakusa" 5 razy wywalczyły tytuł Drużynowych Mistrzyń Polski i jeden tytuł wicemistrzowski. Indywidualnie Teresa Folga w latach 1980-1981 była Mistrzynią Polski juniorek, w latach 1984, 1985, 1987, 1988 Mistrzynią Polski seniorek i w roku 1986 wicemistrzynią Polski. Do kadry narodowej zostały powołane: Teresa Folga, Barbara Kasperczyk, Dorota Rybak, Marta Lelowicz, Aleksandra Polczyk, Agnieszka Lech.

W 1983 roku przystępuje do treningów grupa "Samurajów" (rocznik 1977): Anna Siwek, Iwona Sikora, Agnieszka Ryńca, Joanna Rzeszótko, Agnieszka Bieniek i Sylwia Miroszewska. Pieczę nad nimi sprawują Krystyna Georgiew, Stefania Solarz i Sławomira Kruczek - Skubik (opuściła "Krakusa" w 1989r. wyjeżdżając do pracy w Belgii).

Wspaniałe wyniki zawodniczek, liczne sukcesy w kraju i zagranicą, wielokrotne tytuły Drużynowych Mistrzyń Polski, udział Teresy Folgi w mistrzostwach Świata i Europy, posiadanie w swym gronie 4 reprezentantek Polski (Teresa Folga, Marta Lelowicz, Barbara Kasperczyk, Joanna Kruk) oraz zapał i poświęcenie zarówno kadry trenerskiej jak i rodziców doprowadziły do sytuacji, gdzie dalszy rozwój sekcji przerastał możliwości klubu międzyszkolnego. Dlatego też dzięki staraniom Wydziału Kultury Fizycznej Urzędu Miasta Krakowa, Zarządu Wojewódzkiego SZS, Kuratorium Oświaty i Wychowania, dyrekcji MDK im. J. Korczaka i Zarządu MKS Krakus dnia 1 X 1984r. powołano do życia Terenowy Ośrodek Przygotowań Olimpijskich w Gimnastyce Artystycznej przy MDK im. J. Korczaka. Dążąc do zapewnienia dalszego rozwoju sekcji oraz stworzenia właściwych warunków treningowych, zagwarantowania prawidłowej odnowy biologicznej i opieki lekarskiej, przy pomocy finansowej udzielonej przez Główny Komitet Kultury Fizycznej i Sportu w Ośrodku zatrudniono: kierownika administracyjnego sekcji, 3 trenerów, 2 choreografów, 2 akompaniatorów, psychologa (dr Jan Blecharz), lekarza i masażystę. Należy jednak zaznaczyć, że pomimo korzystania z udogodnień stworzonych przez Terenowy Ośrodek, zawodniczki cały czas pozostawały reprezentantkami MKS "Krakus".

Trener Elżbieta Gdowska opiekuje się od 1985 roku następnym rocznikiem (1979) dziewcząt, a są to: Katarzyna Sterkowicz (w kadrze Polski juniorów w latach 1987- 1990), Aneta Ostrowska, Katarzyna Łudzik, Joanna Michalik, Anna Szylko, Kinga Dryzek. W 1986 roku trener Stefania Solarz wprowadza w świat gimnastyki grupę "Smerfów" (rocznik 1980): Maja Bocheńska, Magdalena Trzaska, Anna Wilk (w kadrze Polski juniorów w latach 1989 1990), Rita Wilk (kadra Polski juniorów w 1989 roku), Ewa Downar, Gizela Czarnik, Urszula Malik, Anna Oraczko, Magdalena Trzaska, Katarzyna Zajdek, Katarzyna Szkodna. W tym roku rozpoczyna zajęcia w klubie choreograf Pani Marta Mirocka, głównym jej zadaniem jest opracowywanie układów choreograficznych dla Teresy Folgi na Mistrzostwa Świata, Mistrzostwa Europy oraz Igrzyska Olimpijskie.

„Calineczki” (rocznik 1981): Małgorzata Pisarczyk (kadra Polski juniorek 1992-1995), Agata Sidor, Agnieszka Latasiewicz, Karolina Gala, Dominika Cedro, Anna Baranowska, Ewelina Frajberg, Mariola Mendalska, Aneta Dryzek, Anna Karkowska rozpoczynają treningi w 1987 roku pod okiem Elżbiety Gdowskiej.

Do 1987r. z sekcją współpracowali akompaniatorzy, co związane było m.in. z wymogami regulaminowymi, bowiem zawodniczki mogły wykonywać układy przy akompaniamencie tylko jednego (dowolnego) instrumentu. Pierwszą akompaniatorką współpracującą z Krakusem była mgr Maria Kowalska Roch, która początkowo (01 IX 1973r. 31 VIII 1977r.) pracowała na umowy zlecenia, by później do 02 V 1983r. zostać zatrudnioną w charakterze nauczyciela akompaniatora. Kolejni akompaniatorzy to: Tadeusz Markowski, Ryszard Hojchert, Krystyna Stala, Mirosława Ząbecka, Walery Karulis (pianista Opery i Operetki Krakowskiej), Wojciech Salamon. Do poszczególnych układów muzykę opracowali również inni artyści np. Jerzy Pilch do ćwiczeń z maczugami skomponował utwór na południowoamerykańskim instrumencie ludowym berimbau, co spowodowało nawet chwilową dyskwalifikację Teresy Folgi w trakcie jednego turnieju, gdyż sędziowie nie byli przekonani, czy towarzyszący ćwiczeniom akompaniament jest wykonywany tylko na jednym instrumencie. Przed olimpiadą w Seulu układy dla Teresy Folgi, pod względem muzycznym opracowywali także Zbigniew Jurczyk (pianino), Michał Kaniewski (gitara). Z zawodniczkami współpracowała również Jadwiga Łazanowska Salamon, choreograf, która uczyła technik tańca klasycznego (w latach 80 tych uczyła w szkole baletowej w RFN).

Lata 80-te to przede wszystkim sukcesy Teresy Folgi, wielokrotna mistrzyni Polski (indywidualnie i drużynowo) reprezentowała Polskę na Mistrzostwach Świata w: Monachium (1981r. 23 lokata), Valladolid (1985r. 17 miejsce), Warnie (1987r. 10 miejsce); Mistrzostwach Europy w: Stavanger (1982r. 12 miejsce), Wiedniu (1984r. 7 miejsce), Florencji (1986r. 10 miejsce), Helsinkach (1988r. 19 miejsce) oraz na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu. W roku 1988 Teresa Folga po Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, na których zajęła 7 miejsce i Mistrzostwach Europy w Helsinkach zakończyła karierę zawodniczą. Nie zawsze doceniana w kraju Krystyna Georgijew rozstaje się z klubem i wyjeżdża do RFN by tam kontynuować swoją działalność trenerską. Również pozostałe zawodniczki tworzące złotą drużynę zawieszają w tym okresie działalność zawodniczą. Barbara Kasperczyk wraz z Teresą Folgą studiują na krakowskiej AWF. Inne zawodniczki opuszczają Polskę: Marta Lelowicz wyjeżdża do Austrii, Jolanta Kuchta do Tunezji a Marta Kowalczyk do Francji. Trenerkom: Ewie Wądołowskiej (w MKS „Krakus” od 1986r.), Beacie Piwnik (rozpoczyna pracę w klubie w 1988r.) i Elżbiecie Gdowskiej udaje się utrzymać sekcję, podczas gdy sekcje gimnastyki artystycznej w Jordanie i Krakowskim Szkolnym Ośrodku Sportowym ulegają likwidacji, w tym trudnym okresie dla sportu szkolnego. Nie bacząc na piętrzące się trudności w 1989 roku sekcja ogłasza rekrutację do grupy "Bulinek" dziewcząt urodzonych w 1983 roku. Pod kierunkiem trener Beaty Piwnik rozpoczynają treningi: Magdalena Gawara (kadra Polski juniorek 1993-1997 oraz w kadrze seniorek od 1998 do 2000 roku), Joanna Stec, Magdalena Bodzek, Katarzyna Rudnicka, Katarzyna Skóra, Karolina Ilnicka, Magdalena Łuczek, Agata Niedziela. Opiekę nad dziewczynkami rocznik 1984 (m. in. Anna Jajko, Marta Pierzchała) sprawuje od 1990 roku trener Ewa Wądołowska.

Sekcja prowadziła w tym okresie oficjalnie działalność rekreacyjną. Wyselekcjonowane, najzdolniejsze dziewczęta trenowały w grupie wyczynowej, chociaż oficjalnie uczestniczyły w zajęciach rekreacyjnych. W 1991r. istniały plany przeniesienia sekcji do niedawno reaktywowanego Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół, gdzie istnieje sala gwarantująca prowadzenie treningów z gimnastyczkami, lecz ostatecznie sekcja pozostała przy „Krakusie” pomimo ciągłych problemów z baza treningową. Poświęcenie i upór zarówno kadry trenerskiej jak i młodych zawodniczek stopniowo zaczynają przynosić owoce. W 1991 roku w drużynowych Mistrzostwach Polski Szkolnego Związku Sportowego reprezentantki "Krakusa" w klasie trzeciej zajmują I miejsce.

Sekcja tradycyjnie boryka się z olbrzymimi kłopotami spowodowanymi brakiem własnych obiektów sportowych. W 1992 roku sekcji groziła nawet likwidacja za nie spłacenie długów powstałych z tytułu wynajmu sal gimnastycznych (sekcja zadłużona była na kwotę ok. 100 mln złotych). W tym okresie z sekcją współpracowali również choreograf Zbigniew Stala, akompaniatorka Krystyna Stala, a także przez krótki czas (I-IV 1993r.) trenerka z Dynama Mińsk Ałła Morszczionok. W 1993 roku trener Beata Piwnik rozpoczyna szkolenie kolejnej grupy dziewcząt z roczników 1986 i 1987: Katarzyny Borgiasz (kadra Polski juniorów w 2000 roku), Urszuli Bierowiec, Zuzanny Ptak, Weroniki Leśniak, Samanty Ślęczki, Magdaleny Pach, Moniki Bielisz, Anny Zielińskiej, Pauliny Klisik, Sylwi Kurskiej, Anny Rogowskiej, Magdaleny Sekuły (bratanicy trener Krystyny Georgiew). W latach 90 tych sekcja może się poszczycić kolejnymi utalentowanymi zawodniczkami, czego dowodem są powołania do kadry narodowej juniorek dla Małgorzaty Pisarczyk, Magdaleny Gawary, Katarzyny Borgiasz. Kolejną grupę naborową, przyjmuje pod opiekę w 1997 roku trener Małgorzata Trawińska. Tworzą ją m.in. dziewczynki: Marta Pabich, Ewa Brodzińska, Dominika Kruszyna. W drugiej połowie lat 90-tych prezesem sekcji był Stanisław Leśniak (był Przewodniczącym Rady Rodziców Sekcji Gimnastyki Artystycznej, i w tym trudnym okresie pomagał pozyskiwać sponsorów dla sekcji). Grono trenerów powiększa się o mgr Małgorzatę Trawińską i mgr Barbarę Borgiasz (byłą zawodniczkę "Krakusa", która pod panieńskim nazwiskiem Kasperczyk zdobywała wielokrotnie wraz z Teresą Folgą drużynowe Mistrzostwo Polski w klasie mistrzowskiej i jest mamą utalentowanej Kasi). Obecnie zajęcia odbywają się w różnych miejscach: w Zespole Szkół Elektrycznych nr 2, w szkołach podstawowych nr 31, 83, 85, w hali "Sokoła", w hali AWF-u. Sytuacja ta niestety ma negatywny wpływ na wyniki osiągane przez gimnastyczki. Trudno, bowiem oczekiwać nawiązania równorzędnej walki z najlepszymi, jeżeli zawodniczki mogą ćwiczyć trzy razy w tygodniu po 2,5 godziny, podczas gdy w innych klubach treningi trwają 6 godzin dziennie. Dla zawodniczek sekcji organizowane są obozy sportowe: zimowy w Porębie Wielkiej oraz letni, w ramach, którego zawodniczki przebywały w ostatnich latach w Kołobrzegu, Solcu Zdroju, Włodawie lub w Stropkovie (Słowacja).